GOLDEN PLASTIK

Bogart: Nagbasketball kami ni bino kasama ang isa pa naming barkada dun sa court malapit sa amin, sa uhaw namin naisipan namin na bumili ng maiinom. at ang number 1 sa isip namin ay RC para mas tipid

Bino: anu ba bibilhin natin?

Bogat: malamang rc. haha, ilan ba bibilhin natin?

Bino: haha! mga sampu? gawin nating tubig,.

Bogart: loko. haha. lam ko na, isang malaki nalang bilhin natin, para tipid.

Bino: tama, P7 ang rc nila dito, so kung tatlo bibilhin natin, P21. yung malaki nalang.

Bogart: (sa tindera) ate, may malaki po kyong rc?

Ate tindera: meron.

Bogart: pabili po ng isa.

(sabay abot ng kinse)

Ate tindera: (pamaldita na inabot ni ate ang rc at plastik na may straw, sabay sabing)

BENTE ANG MALAKING RC, DAHIL MAY PLASTIK NA KASAMA!

Bino at Bogart: tulala.

Binobogart: Galing canada siguro yung plastik.. wahahahah!! maipaframe nga.

A Love Story… (Part2)

I thought Jay’s ex-girlfriend was really out of our lives. But heaven only goes that I was wrong. Kakakasal pa lang namin nun when Jay received a uninamous text. “Meet me at the clinic.” I had a stinking feeling in my butt. I told him not to go. It might in danger him. Pero sabi niya, ok lang daw because life is what we make. Tumahimik lang ako. Sabi niya, “Penny for you talks.” But I didn’t know what to say. Beggars can’t be losers. Isa pa, worried talaga ako na baka yung girl yun. Jay said, “Can’t got your tongue?” I tried to smile at him. Kahit di ako nagsalita, actions speak louder than works, di ba?

Be that as is may, umalis pa rin siya. I was out of the loophole. After a few hours, I called him on his cellphone. But my calls fell on Jeff’s ears. Lalo akong nag-worry kasi I didn’t even know Jeff. Sabi na nga ba di na dapat umalis si Jay. That’s what I’m talking about it.
So I tried calling some friends who will help me find Jay. That’s what friends are for naman di ba? But I just faced a blank mall. I had to do this alone. Nag-taxi na lang ako. Pero ang mahal na pala ng plug down rate.

When I got to the clinic, the security was really buffed up. Di basta-basta makakapasok. So I said, “I beg your cordon. I’m patient. It’s my favorite virtue nga e.” Nagduda yata yung isang guard. Hinawakan ako sa arm. The nerd! I shouted, “Don’t touch me not!” Buti na lang the other guards were nice and said, “Come on, let’s join us.”

When I went inside, parang I’ve been there, done there. Nung walang nakatingin, nag-explore ako. Nakarating ako sa top floor and I had a bird’s IQ of the clinic. I could not explain it but I was drawn to a room on the floor. Siguro Divine Intermission na yun.

Parang may narinig akong umuungol. I was thorn. Di ko alam kung aalis ba ako o papasukin ko. It made me stick in the stomach to think that Jay and his ex-girlfriend were there. I tried to tell myself to slower my expectations. But to tell with it! I had to strike while the iron is not. I had to hear the truth from the corpse’s mouth. I barraged in. O my gas! Si Jay, naka-strap sa operating table, parang genie pig sa isang nakakatakot na experiment. He was on the cutting edge. He was bleeding. At ang doctor na nagpapahirap sa kanya, ang ex-girlfriend niya at ang bago nitong boyfriend, ang nurse na si Walter. Doon ko napatunayang blood is thicker than Walter.
Guess watch? Di ko alam kung paano ko nagawa pero I was able to search and rescue Jay. Siguro adrenaline brush na yun.

Now, he’s recovering. Nag-sorry siya na hindi siya nakinig sa akin. I know it’s a better pill to swallow your fried so it’s forgive and forget me not. All swell that end swell. I know we should kiss and put on makeup.

Ang ex-girlfriend naman niya at si Walter, nakakulong na. Detention is really better than cure. So the moral of the lesson is: if symptoms persist, insult your doctor.

A Love Story

(nabasa lang namin toh sa isang email.. laugh trip. wahahahah)

A Love Story

We’ ve been friends for a long time ago. We come from the same alma mother. Actually, our paths crossed one time on another. But it’s only now that I gave him a second look. I realized that beauty is in the eyes. The pulpbits of my heart went fast, really fast. Cute pala siya. And then, he came over with me. He said, “I hope you don’t mine. Can I get your number?” Nag-worry ako. What if he doesn’t give it back? He explained naman na it’s so we could keep intact daw. Sabi ko, connect me if i’m wrong but are you asking me ouch? Nabigla siya. Sagot niya, The! Aba! Parang siya pa ang galit! Persona ingrata!!! Ang kapal niya! I cried buckles of tears.
Na-guilty yata siya. Sabi niya, isipin mo na lang na this is a blessing in the sky. Irregardless daw of his feelings, we’ll go ouch na rin. Now, we’re so in love. Mute and epidemic na ang past. Thanks God we swallowed our fried. Kasi, I’m 33 na and I’m running our time. After 2 weeks, he plopped the question. “Will you marriage me?” I’m in a state of shocked. Kasi mantakin mo, when it rains, it’s four! This is true good to be true. So siyempre, I said yes. Love is a many splendor.

Pero nung inaayos ko na ang aming kasal, everything swell to pieces. Nag-di-dinner kami noon nang biglang sa harap ng aming table, may babaeng humirit ng, “Well, well, well. Look do we have here.” What the fuss! The nerd ng babaeng yon! She said they were still on. So I told her, whatever is that, cut me some slacks! I didn’t want this to get our hand kaya I had to sip it in the bud. She accused me of steeling her boyfriend. Ats if! I don’t want to portrait the role of the other woman. Gosh, tell me to the marines! I told her, “please, mine you own business!” Who would believe her anyway?

Dahil it’s not my problem anymore but her problem anymore, tumigil na rin siya ng panggugulo. Everything is coming up daisies. I’m so happy. Even my boyfriend said liketwice. He’s so supportive. Sabi niya, “Look at is this way. She’s our of our lives.” Kaya advise ko sa inyo – take the risk. You can never can tell. Just burn the bridge when you get there. Life is shorts. If you make a mistake, we’ll just pray for the internal and external repose of your soul. I second emotion.

PASAWAY..

STUDYANTENG PASAWAY

^--------ICLICK ITO

ang tula... bow!

Bino: yung prof ko naman sa literature, nalaman lang na call center agent ako, ginawa na akong editor ng poem namin..

Bogart: hahaha!! badtrip yan.

Bino: sinabi mo pa.

Bogart: pano nya nalaman?

Bino: nun day ng prelims namin dun, hindi ako naka exam agad. kelangan ko kasi mag OT sa work.

yung huling call ko kasi, dalawang oras kami nagusap ng customer. mapaligaya ko lang sya. waha!!

eh first subject ko yung literature. ayun, hindi ako naka abot sa subject

Bogart: buti naka exam ka pa?

Bino: oo, kinausap ko prof ko.. nabanggit kong dahil sa work kaya ako hindi naka exam agad.

iniskedyul naman nya ako ng exam. para daw hindi ako mazero... ayun,

Bogart: ah mabait naman pala..

Bino: wala akong reklamo sa kabaitan nya.. gusto ko ngang i kiss sya para lang malaman nya kung ganu ako nababaitan sa kanya. haha. kaso naman, habang nageexam ako, andun din sila nag ddiscuss tungkol sapoem.

Bogart: tapos, anung nangyari?

Bino: ayun, nagpaikot si mam ng papel. nagpasulat sya sa mga classmates ko ng tig iisang stanza gang sa makabuo daw ng poem... wag na daw basahin yung nilagay ng classmate, basta magsulat lang ng kung ano ang nasa puso.

Bogart: hala. haha!! ang wirdo ng prof mo.. wala bang binigay na topic?

Bino: meron naman.. tungkol sa life. kaso, ang wirdo talaga..

at pagtapos mapaikot sa lahat, bigla nyang sinabi na ako daw ang gagawa ng title, mageedit at magppara phrase ng poem.

Bogart: hahaha!! na kaya mo naman..

Bino: problema ko nga yan eh,, bukod sa wala akong hilig sa tula, ang pangit pa ng kalabasan ng ginawa nila....

(ang sumusunod ay walang halong edit. kinopya ng pangkalahatan... ginaya maski ang pagkaka-ispell)

******************************************************************

Life is good and wonderful

those trials make us strong

to fulfil what we are dreaming off

Life is full of surprises

and gives us stregth and glory fear and happiness

but in any hindrances and struggles makes us stronger and stronger

when the pathway get rough

and times went tough

one faith is enough

to conquer and laugh

life is like a peace of cake

you will never know what will start first and what will happen next.

its better to have a few true friends than a bunch fake friends

let me take you to the paradise

that make you feel free to unwhine

the gift of us must be preserve

for us to save our mother earth.

*******************************************************************

Bogart: wahahah! sumakit ang ulo ko dyan ah..

Bino: lalo naman ako.. panu ko ba ieedit to?

BINOBOGART: TULONG!!!!! :-)

nagbalik skul si bino

bogart: paglipas ng dalawang taon, nakabalik nadin si bino sa skul..

bino: oo nga, pinagipunan ng todo ko toh, waha.

bogart: pero hindi padin sya tumitigil sa trabaho. kalain nyo yun, masipag pala tong pare kong si bino..

bino: hindi naman,, mejo lang,.. sipag sipagan. para mas madaming chicks na makilala. wahu!

bogart: so anu naman pakiramdam?

bino: ang hirap syempre. puyat, pagod. pero so far ayos naman..

bogat: eh ano nga ulit yung kinukwento mo sakin kanina? yung sinasabi mong malas?? hindi ko naintindihan eh.. hindi ako maka focus kanina syo, may dumaang chicks kanina eh. wahaha

bino: loko ka, hindi ka pala nakikinig kanina. wahaha

nun lunes, punong puno ng kamalasan ang inabot ko nun araw nayun..

Bogart: bakit, anung nangyari?

Bino: nun una,5am ang sked ko diba sa work? nagising ako 5:30 na. ayun, 6:30 na ko dumating ng opisina.

Bogart: waha!! kaw na ang may sariling sked.. anu sabi ng boss mo?

Bino: wala. haha! hindi pa nya alam na nalate ako nun. magkaiba kasi kami ng sked. oha?

Bogart:oh bakit ganun?

Bino: basta, mahirap iexplain..

Bogart: oh sya, sige na,,.. oh tapos, anung nangyari?

Bino: nun papasok na ko sa skul, nakasakay na ko ng MRT nun bigla kong naalalang naiwan ko ang libro ko sa locker sa opisina. haha!! nasa magallanes na ko nun ah? ehdi balik shaw blvd ako..

Bogart: waha! ang tanga ng libro. hindi ka manlang tinawag bago ka umalis ng opisina.

Bino: haha! kahit ata tawagin ako nun, hindi ko maririnig yun, kasi nakatago sa locker..

Bogart: ah ibig sabihin, yung locker yung may kasalanan?

Bino: waha. parang ganun na nga!!!

ayun na, nakuha ko naman ang libro sa pinaglagyan kong locker. muka naman syang matino.

bumaba ako ng taft avenue, at sumakay ng LRT.

Sa sobrang antok ko, nakatulog ako.

pag gising ko, nasa monumento na ang train. wahahah!! takte. eh sa central station lang ako dapat bababa. malas nga naman.

Bogart: haha!!ang aral jan, dapat lagi kang namamapak ng kape, para pag papasok ka sa skul, hindi ka inaantok. hindi ka naman nalate sa first suubject mo?

Bino: nalate ako, waha. buti nalang mabait yung prof.

bogart: ito nga pala nakita namin sa isang libro ni bino..

Binobogart: hindi kami sigurado kung dahil lang sa pirated lang ang librong toh kaya ganito to, o sadyang ganito lang to.. wahahahah adios!!!

shotgun shotgun ganja ganja buddha buddha...

ayang kantang pong yan.
narinig ko sa bus,
sa jeep,
at sa electroni store na malapit sa min..


wah!! LSS..

ayoko na!!! wahahhaha

"ang simoy ng hangin sa akin ay lumalamig nah...
shotgun shotgun ganja ganja buddha buddha..." <--- nakalink jan ang video.:-)



-bino

TAGAY PA!!

Bino: anu kya ang meron sa redhorse, sanmig, matador, at iba pang mga alak enoh?
bat gustong gusto natin yun..
Bogart: oo nga noh?mapait naman,
nakakalasing pa.

Bino: ewan, siguro parte nalang iyon ng pagtanda natin..
ang maka tikim ng mga bagay na hindi masyadong masarap sa panlasa natin, pero feeling natin, nasasarapan tayo..
naalala mo ba nung unang beses mong paginom?

Bogart: oo naman. hindi mo malaman kung panung reaksyon ng muka ang gusto mong gawin eh,. napapaitan ka, pero gusto mong ipakita sa mga barkada mo na nasarapan ka.

Bino: ako, nun una kong inom,
first year college na ako nun una kong tinnry yun eh,

Bogart: weh, hindi ka umiinom ng hyskul?
Bino: oo, mabait ako nun.. maniwala lka.
Bogart: wahaha!lumalaklak ka lang? haha

Bino: hindi talaga. haha! so ayun nga, nagkita kita kami ng mga klasmeyt ko nung hyskul sa isang berdey ng barkada.

naglabas sila ng alak. gusto ko din ipakita na astig din ako,
kumuha ako ng isang bote ng sanmig light at lumagok.
gusto kong idura sa pait.
pero nakakhiya naman,.
kaya naman nilunok ko nalang.
at pasimpleng uminom ng tubig. para syempre hindi nila mahalata na perstym kong uminom nun.

Bogart: nalasing ka naman dun?

Bino: waha! hindi naman ako nalasing nun.
kaya ok nadin.. hindi naman madami ang ininom ko nun eh,

Bogart: anu yun, kada lagok ng sanmig, iinom kadin ng tubig? haha!! chaser ang tubig..

Bino: panu mo nalaman? waha!! pabalik balik nga ko nun sa CR eh. hindi ko nga lang alam kung napansin nila yun. naglabas din pala sila ng redhorse nun.

Bogart: nakitagay ka naman?

Bino: oo syempre, parte yun ng pagpapanggap ko.haha!

Bogart: oh anung nangyari?

Bino: ayun, pag uwi ko, pinantal ako. haha! ewan ko kung pati ikaw ganun, nun unang inom ko kasi ng redhorse, pinantal ako sa katawan eh.

Bogart: ako hindi, bagsak lang ako agad nun. whaha!!!

Bino: Pero sa totoo lang, ang masarap kasi pag nakakinom tayo eh yung kwentuhan.
Bogart: oo nga! pag naka inom ka kasi, naikkwento mo lahat.

Binobogart: lahat ng kalokohan,
lahat ng parte ng pagiisip mo.
walang hiyaan..
walang plastikan..


haha!! adios!

nature lover

KAYO NA BAHALA ANG PUMUNA SA LITRATONG ITO... :-)

gutom ka ba?

binobogart: ikaw ba ay gutom, at walang makainan?
Bino: o di kaya'y nagsasawa na sa mga normal na foodchain mong kinakainan.
Bogart: gusto mo ba ng bagong panlasa?
Bino: na paniguradong ikaw ay masisiyahan, at swak na swak sa budget...

BINOBOGART: ipinakikilala namin sa inyo, ang...

BINOBOGART: MAPAPAMURA KANA, MAPAPA "AHHHHH!" kapa sa sarap.. wahaha

Ayaw nila sa cellphone ko..

binobogart: pasko na naman,,
lumalamig na ang simoy ng hangin...

Bino: nagkalat nadin ang mga parol sa mga palengke,
Bogart: pati nadin ang mga mandurukot at holdaper.

Bino: nako, totoo yan, dapat talaga, ingat ingat lang sa byahe,
Bogart: lalo na ung sa mga alanganing oras ka nag papalaboy laboy sa daan.

Bino: nalala mo ba yung kinuwento ko syo dati?
Bogart: alin dun?
Bino:yung naholdap yung buong jeep na sinakyan ko..
Bogart:hindi na eh.

Bino:college tyo nun, december. madaming ginagawang kung anu-anong mga kaekekan,
kasama nadin dun ang parol making contest per department,
at mga kupal na mga feasibility studies na mistulang pasadyang isinasabay ng mga prof sa mga extra curricular activities..

pauwi ako, wala nang natirang pera sa bulsa kundi ang bente pesos ko, na mukang kailangang ipaabot ko pa kinabukasan para ipambaon ko..

mga alas nuebe na ata nun. pang gabi kasi ang sked ko.
normal naman ang takbo ng byahe,
mejo trapik lang sa bandang espanya.
ano nga naman bago sa espanya, lagi naman trapik dun.
lalo na byernes pa.

habang sa kalagitnaan ng byahe,
nasa bandang quezon avenue na kami,
biglang nalang nagsalita yung katabi kong mama.na parang kanina pang hindi mapakali.
ewan ko, natatakot din sya siguro sa ginagawa nya.
na baka kasi nagkamali sya ng jeep ng sinakyan. at wala syang mapala sa amin.

"holdap toh?! akin na mga cellphone nyo" may hawak pa syang baril..
hindi ko din maaninagan kung totoo yun, o fake,
pero infairness, epektib ang pananakot nya.
may kasama pala syang dalawang mama sa dulo,
nakahrang sa pinto.
ang mga tao, takot na takot habang inaabot nila ang mga cellphone nilang decamera,
3G, colored, mga cellphone na malalaki, may mga video, at halatang mga mamahalin.

busyng busy din naman si kuya sa pagkuha ng mga cellphone nila.
ako, inaabot ko na kay kuya ng buong puso ang cellphone kong nokia 3315.
hindi nya pinapansin.
pinangkalabit ko pa sakanya ang cellphone ko,
aba't ayaw padin pansinin?!
sabi ko sa isip ko, (ah, ayaw mo ah? sabay tago ng celphone ko sa bulsa ko)
pagtapos nya kunin ang lahat ng mga naggagandahang cellphone ng mga kasama ko sa jeep,

sabi naman nya,
"ang mga pera naman, akin na lahat ng pera nyo!!!"

ang mga tao, binigay na ang buong wallet.
hindi uso sa akin ang wallet nuon,
ang coin purse ko, naiwan ko pa sa bahay,
kaya naman ang natitira kong bente sa bulsa, inabot ko na.
abah?!si kuya manong, dinededma din ang yaman kong bente?
hindi nya alam, nakakabuhay ng tao kya ang bente.
kung sabagay kasi, bulok na din yung ichura ng bente ko,
naisama kasi sa labahan ni mama yun.

at dahil hindi nya pinapansin ang bente ko, itinago ko nalang.

Bogart: wahahaha muka kana kasing gusgusin nung college tayo.
iniisip siguro ni manong na pareho lang kyo ng trabaho, mas mayaman lang sya sa weapon,

Bino: tae, ininsulto ang 3315 ko, bago lang naman ang housing ko nun.
Bogart: yun ba yung housing mong isang araw mo palang nabibili, nalaglag mo agad?
at natanggal ang screen cover?
Bino: oo. hehe. maganda naman ang kulay eh.

Bogart: haha! naawa syo si kuya. baka nga bigyan ka pa nun ng bago.

ang pagbabalik loob

Bino: matagal tagal nadin kaming hindi nakapag update ni bogart. sa blog nato
Bogart: kasabay ng pagsalanta ng bagyong ondoy sa pinas,
nasalanta din ang blog namin
Bino: nasabayan pa ng pagiging busy ng sked namin
sa trabaho, sa bahay, sa shooting, sa taping, sa mall tour at sa fans day.
Bogart: haha! tae ke, pilingero ka talaga.

Bino: sila bogart, nasalanta ng bongga,
nakikita nyo ba ang pitsur na yan? maayos na yan sa lagay nayan..
Bogart: Total reck talaga ang bahay namin.
nilubog ng baha na galing sa creek. hehe!!
pero buti ngayon, maayos na. nakakarecover naman na.

Bino: ang pinaka pinanghihinayangan ko talaga eh yung mga paintings ni bogart.
kahit pa sabihin nating project lang yun nun college sya..
Bogart:panu tuwang tuwa kang tinititigan ang mga iyon. mga nude paintings eh. wahah
Bino: syempre. wag lang nude painting ng sexy chik tas muka mo.. haha
Bogart: bat naman naisip mo yan? may pagnanasa ka na sakin? hehe
Bino: haha! mandiri ka sa balat mo..

Binobogart: oh basta mga pare, hintayin ang pagbabalik ng mga kalokohan namin..
gang sa muli,,

adios!!!

ANG PAYO NI BOGART KAY BINO

Kung minsan, hindi talaga maiiwasan sa magkapatid ang magsapakan, lalo na kung sadyang nabuhay sa mundo ang isa sa kanila na kupal.
Katuald nalang ng nangyari kay Bino.
Nung isang linggo,
sinapak si Bino ng kuya nya...

Pano ko nalaman?
Syempre, nagtext sa akin si bino. At kinuwento nya sa akin ang mga nangyari

Bino: tol, nakwento ko na ba sayo? Sinapak ako ng kuya ko nung isang araw? Hahah! Tae
Bogart: oh, bakit?
Bino: nang dahil sa napaka gandang dahilan, dahil sa dvd player.
Madami kasing nakakabit ng kung anu-anong gadgets kasi sa player namin eh.
Lahat ata ng pwedeng makapagpaganda sa palabas, at sounds ng dvd, ikinakabit ng kuya ko.

Puro pirated naman ang dvd na binibile nya,
Tinanong ko kuya ko kung pano i-on ang isang naka kabit dun.
Ang sabi lang nya, “basta i-plug mo, at i-on mo.”....

masyadong mahaba ang kwento ni bino
haha Batsa ang resulta, nagkamali si bino ng pagbukas ng dvd player. Nagalit ang kuya nyang kupal at sinapak sya..
hahah!

Bogart: hindi ka gumanti?
Bino: hinde..
Bogart: bakit?
Bino: a. hindi ako bayolenteng tao. b. nabigla ako sa pagsapak nya. At c. hindi ko na naisip na gumanti dahil sa sakit ng pagka sapak nya sakin. Haha! Tae.

Bogart: dapat gumanti ka.
Bino: hindi ba pag gumanti ako ngayon, parang late reaction na? Hehe
Bogart: hinde, pag late na, hindi mo naman kelangan sapakin din sya eh, gumanti ka sa ibang paraan. Haha!

Bino: haha! Pano?

Bogart: UNA: IBRUSH MO SA KUKO MO ANG TOOTHBRUSH NYA.

pero siguraduhin mong galing ka sa paglakad sa putikan bago mo gawin yun. Haha!

Tanggal nga ang gingivitis nya, dahil parang hinilod lang ng bato ang ipin nya nun. Hahah!

PANGALAWA: IDELETE ALL ANG CONTACTS NYA SA CELLPHONE

wala na syang laban dun, at laking galit siguro ng kuya mo nun. Haha! Ultimo contact ng mga pina pakyatan ng kuya mo, wala na.

PANGATLO: MAMALANCHA NG BAWAL IPLANCHA
iplancha mo lahat ng breif nya. panigurado, lahat yun luluwag ang garter ng breif nya.
at hindi ka din naman nya masisi dahil bakit mo nga naman ipaplancha breif nya? samantalang pareho lang naman kyong lalaki? haha.

at PANG-APAT luma man, pero epektib padin...

MAGLAGAY NG IPIS SA CLOSET NYA

wahah. saklap na buhay ang mararating nya.
lahat ng damit at under wear nya magbubutas-butas. bawing bawi ka na dun.

wahahha!!! lahat yan, magiging epektib.

kyo, baka may gusto din manghingi ng payo jan. baka may maganda akong maipayo.

wahaha!

ingat kyo palagi..

adios!!!

-BOGART

happeeberdei kei bogart!!!(posted by Bino)

ayan, nakita nyo naman sa title palang, ako lang ang ng post na to,
si bino na mas gwapo kei bogart.
hahah!

alam ko, ang reaksyon ng iba senyo,
"oh?berdei ni bogart?"
oo berdei nya, pero sa sa August 30 pa naman.
kanina, nag iikot ako sa mall,
sa totoo lang mga ilang araw na,,

at hanggang ngeyon, wala padin akong nakikitang magandang mairegalo sa kanya.
ang cheezy ko enoh? magreregalo.

pero naman, gusto ko kasi yung tipong kakaiba.
hindi naman ako pwedeng magregalo ng babae,
dahil kusang lumalapit sa kanya ang babae eh.
minsan nga, may mga kakilala akong babae, nagteteks sakin,
"bino, kamusta nah? mishoo na. ano nga ba number ni bogart sa globe?"

wahah! mga bastos na mag bata.
hindi nalang ako direchohin...

minsan nga gusto ko nalang i-gm ang business card ng number nya, sa dami ng nagtatanong nito... heheh!
kyo, baka may maitutulong kayo sakin,
suggest naman oh,
hehe! wag kyong mag-alala.
busy si bogart this week, hindi nya to mababasa.
mabasa man nya, hindi naman nya malalaman kung alin sa mga suggestion nyo ang pipiliin ko.

hahah! hintayin ko suggestion nyo.. salamat.

P.S
magbigay nadin ng mensahe para kay bogart,
isang hapeeberdei message sa post na to,
salamat mga tol!!!

-Bino

peborit book

binobogart: Mas madalas talaga kahit na anong pagod natin, basta may gusto tayong makamit, ayos lang basta makuha lang natin ito.
Bogart: katulad lang namin ni bino, may paborito talaga kaming libro.
naging adik kami sa librong iyon, kahit na mahirap hanapin, gumawa talaga kami ng paraan para lamang makahanap ng kopya nun..

ganito ang nangyari.

Bino: nalaman namin na may bagong publish na libro daw ang paborito naming libro..
panibagong kalokohan,
at panibagong pagkakakitaan.
Bogart: nung malaman namin iyon, naisipan namin hanapin ang librong iyon sa pinaka malapit na national bookstore sa amin.
Bino: sa kasamaang palad, wala padaw sila nun kundi yung nagiisang display lang.
mula sa national bookstore sa quezon city,sa sm north,
pumunta kami sa national bookstore sa megamall.
Bogart: pagdating duon, parehong dahilan.
hindi padaw sa kanila umaabot ang bagong edition nang naturang libro.
halos ayaw na namin umalis ng mall na iy0n, makahana lamang ng kopya ng paborito naming libro.

Bino: kaya naman naghanap kami ng iba pang bookstore sa mega mall.
nagbabakasakaling may mahanap na din kami. kahit isa lang at maghihiraman na lamang kami.
Bogart: nung isang linggo kasi nakakita dito si bino, hindi naman agad binili.
sa napakagandang rason na kulang yung pera ng bente.
hanep diba?
haha.

Bino: umabot nadin kami sa powebooks, booksale, at ultimo expressions pinatos nadin namin.
sa kasamaang palad wala.
Bogart: nagiwan na din kami ng contact info namin sa powerbooks para kung sakaling pagdating na pagdating ng librong iyon sa store nila, kontakin agad nila kami.
mga desperado diba?

Bino: alam namin na nagtataka kayo kung libro ba talaga iyon,
ngunit syempre hindi namin sasabihin.
waha! hindi naman kasi kami bayad ng author para mag advertise nun.

Bogart: ayun nga,back to our peborit book.
pagdating ng mga alas tres, pumunta kami ng cubao.
Bino:para kunin ang paitings ni bogart sa isang art gallery sa cubao.
astig ni bogart noh? pa art gallery art gallery nalang,.
Bogart: haha! pagdating sa cubao, bigla namin naisip na diba may national bookstore dito?
unang pinuntahan namin ang national bookstore sa tabi ng gateway dahil mas malaki iyon kesa na national sa farmers.
Bino: pagdating duon, nagtanong kami sa sales lady. meron ho ba kyong (tutoooooooot) ng libro?
hehe! pasensya na, bawala talaga mag advertise ng libro dito. .

Bogart: sinamahan kami sa isang section ng libro.
wow. maituturing palang PHILIPPINE LITERATURE book ang librong iyon.
Bino: saludo kami sa iyo na author ng libro.
ngunit pagkakita namin, yung lumang edition ang nanduon.
sabi pa ng sales lady, "yung mga linya jan... mejo anu...."
Bino: "anu...?" ang sabi ko..
"mejo anu, alam mu na," ang nahihiyang sabi nya.
Bogart: haha! gusto namin sabihin, alam namin at barkada namin ang author nito.
Bino: kahit hindi.wahaha. anu naman tingin mo sa amin? walang alam sa librong ito.
at mga minors para balaan mo ng ganyan?
Bogart: wahah. bente uno na kami, at pwede nang bumuntis. wahah!

Bino: "alam namin,nabasa na namin ang naunang libro nito. kaya nga yung bagong edition nito ang hinahanap namin. " ang sabi ko.
sabi ni ate conservative epek. " ay wala pa po kami nun..."
Bogart: hay si ate talaga, pwede naman sabihin agad sa amin na wala pa. pinatagal pa.

Bino: nagdesisyon na kami na umalis pagtapos nun,
pagod kami ni bogart kakahanap ng librong iyon.
sayang at wala pa.
hindi bale, aantayin ko nalang iyon sa mega. tutal malapit lang dun ang opis ko.
Bogart: pagdating sa farmers, nakakita kami ng isang national bookstore,
Bino: "napasok naba natin ito?"ang tanong ko kay bogart,
Bogart: "hindi pa, tara?" ang sagot ko naman.

Bino: sobrang desperado na ata ang tawag sa amin. kung may award para sa loyalty award ng libon iyon, gold winner kami. haha
Bogart: at hanggang ngayon, hindi padin namin nababanggit ang title nito.
haha! anu nga ba ang meron dito?
Bino: sabihin na nating parang FHM na ang katumbas namin dito, wahaha.

BIno: ayun nga. si bogart na ang nagtanong dun sa sales lady na may tulak tulak na cart.
"ate, may tuuuuuuuuutooooot ho ba kyong libro" ang sabi ni bogart.
Bogart: tinulungan kami ni ate na maghanap nun sa isang section ng national.
at may isa pang sales lady ang tumulong sa amin.
Bino: sa kakahanap sa librong iyo sa shelves, biglang napatingin ang sales lady na naunang tumulong sa amin sa cart na tulak tulak nya. "Ay!! ito!!"
Bogart: pagtingin namin, hindi namin maipaliwanag ang pagningning ng mga mata namin ni bino nang makita namin ang librong iyon.
Bino: halos magsitalon kami sa tuwa.
at muntik pang yakapin ni bogart si aling sales lady.
Bogart: wahaha! oi hindi naman.
Bino: haha. kaw, makachansing kalang basta babae eh., kahit may edad na. haha!

Bogart: oi, hindi ah..baka isipin nila, manyakis ako. wahah

Binobogarthehe! ayun nga, sa pagbili namin nitong librong ito, labis na lamang ang tuwa namin.
haha! alam namin ang nasaisip nyo ngayon.
anu nga ba ang meron sa librong yon?
haha. alam nyo naman na iyon...

Ang pangangapa sa dilim ni Bino...

Bino: kamusta naman ang title na toh., mukang malalait ako dito sa post na to ah?
Bogart: haha hindi naman. ikkwento ko lang sa mga mambabasa natin ang pagigigng huwarang tao mo.
Bino: oh sige, tungkol saan ba ito?

Bogart: kung minsan naawa ako kay bino..
Bino: oh bakit naman?
Bogart: tae, mamaya kana kasi sumingit.. hindi pa ko tapos magkwento..
Bino: wahha. oh, sya sya!

Bogart: sa araw araw na ginawa kasi ng dyos, este sa gabi gabing ginawa ng dyos na nasa bahay si bino at gising sya, lage syang nangangapa sa dilim.
Bino: grabe naman, nagigising din naman ako sa umaga pag off ko. wahahah
Bogart: sa kolsen'er kasi sya nagtatrabaho kaya naman sa gabi sya gising.
yun nga lang, tulog na ang mga tae este mga tao sa kanila.
Bino: at maganda pa nyan hanggang sala, may natutulog sa amin.

Bogart: at kasama nya sa kwarto ang kapatid nya.
kaya naman,
kapag gising sya at nag hahanda na pumasok sa trabaho,
lage at binubuksan nya ang ilaw, lahat ng tao ay nagrereklamo.
pag binuksan nya ang ilaw sa kwarto nila ng kapatid nya
nagagalit ang kapatid nya.
ganun din sa kabilang kwarto na andun ang kuya nya
Bino: grabe naman muka naman akong kawawa sa pagkakakwento mo.
wahaha.
Bogart: ganun naman kasi talaga eh,hehe! pagdating naman sa sala,
andun natutulog ang buong pamilya ng ate nya.
kaya nga malapit nang mainlab itong pare kong ito sa sarili nya dahil gabi gabi syang kumakain ng naka kandila.
na mistulang dinedate nya ang sarili nya.
Bino: hakhak. ang ilaw kasi sa sala sakop na sa dining area namin kaya pinapapatay nila ang ilaw sa akin.

Bogart: at ang katangi-tanging lugar lang sa luob ng bahay nila ang pwedeng magbukas sya ng ilaw eh sa banyo.
Bino: ang katangahan ko pa, nitong huli ko nang naisip na pwede ko naman gamitin ang salamin dun pag nagsusuklay ako at tumingin sa salamin bago pumasok sa trabaho.dati kasi nagtitiis ako dun sa salamin sa sala na wala naman akong nakikita kundi ang anino ko. wahaha
Bogart: try mo nadin na dun nalang kumain.
Bino: whahehe. ang sarap sigurong kumain dun ehnoh? lalo na ng adobo?

Bogart: kung minsan nga umaalis yan ng bahay nila na may toothpaste pa sa labi dahil hindi na nya napapansin na may natitirang toothpaste sa muka nya bgo umalis.
Bino: haha kawawang bata naman talaga ako.

Bogart: pero pasalamat nalang tayo na hanggang ngayon, hindi pa naman sya nabubukolan dahil sa pangangapa nya sa dilim.
Bino: at infairness, nsimula lang nung nakaraang araw, may maliit na ilaw na sa dining area namin. para kahit paano may ilaw na ko tuwing gabi.

Bogart: wahaha. kaya naman, saludo ako dito kay bino eh! wahehe.
Bino: saludo ka ba talaga oh nanlalaet ka lang? hehe. humanda ka sakin, kaw ang susunod na magiging topic natin dito sa blog na to.
Bogart: haha! hintayin ko yan,

Binobogart: Adios!!! :-0

api mansta-ree sa min!!!

Bino: akalain mong 6 months na tayo??

Bogart: Huh?! anong sinasabi mo? baka isipin ng mga mambabasa natin na mga magjowa tayo. hehe

Bino: hindi, ang ibig kong sabihin, 6 months na pala tayo nung magsimala tayong makaisip na magsama sa blog.

Bogart: ah oo, syempre. at napansin mo naman na mabilis ang naging pagsikat ng blog nating to dahil sa mga kalokohan natin sa buhay.

Bino: kung minsan nga naiinggit ako dito sa blog natin dahil mas nuana pang sumikat ito kesa sa mga individual blogs natin na nauna nating nagawa eh.

Bogart: waha pareng bino, palagay ko kailangan mong mag pa bangs na.

Bino: bakit naman?

Bogart: ang emo mo eh., wahaha

Binobogart: anyway, 6 months na nga ang nag daan., at may 15 ns followers na kami. ang saya ng ganito. sumisikat kami ng napapahiya kami. whaheheh.

Bino: isipin mo, nun simulan natin ito, hindi tayo sigurado kung magmumuka tayong korni sa mga tao. pero tinry natin. heheh!

Bogart: at bukod sa 15 followers natin. may madami-dami nadin tayong readers.

BiNo: oo nga eh., kaya po sa mga masugid naming mambabasa, sana patuloy nyo lang po na itangkilik ang blog namin.

Bogart: at ipagpapatuloy din namin ang pagpapasaya sa inyo.

Binobogart: hahah! masayang pagbabasa sa lahat!!!

kambal-kambal na katuwaan.

Binobogart: limang buwan na nung magsimula kami mag sama sa blog na to.,
at iba-ibang karakter na ang naikabit s aamin ng iba't ibang tao.

Bino: anjan sila B1 at B2, ang momoy palaboys, maverick anf ariel, at kung sinu-sino pa.

Bogart: ngunit hindi namin maikakaiala na isa este tatlo sila sa mga naging inspirasyon namin sa pag post namin sa sa blog na ito.

Bino: avid fan din kami ng mga naturang karakter na iyan.,
ngunit gusto lang po namin na ilinaw na hindi po namin sila ginagaya.

Bogart: maaring may onting pagkakapareho lang po.

Bino: na katulad ng mga tae natin, nanggaling man sa iba-ibang pwet, may pagkaka-hawig din.
hahah!

B1 at B2

Bino: katulad ng magkambal na yan, nakakapagpost kami ng mga nakakatuwa o wirdong bagay kung pareho namin itong naisip o magkasama kami nang may mangyari sa aming mga wirdong bagay.

Bogart: at ginagawan lang namin na katatawan ang lahat sa pamamagitan ng blog na ito.
naiisip mo ba ang naiisip ko B1

Bino: oo ata B2.

Bogart: haha. parang mga ganun lang. ngunit ang kaibahan lang namin, wala kaming mga kaibigang mga bear. na sinasabi nilang hindi sila mga triplets ngunit magkakamuka naman. magkakaiba lang ng personalidad.

Bino: at hindi din naman kami laging naka pajama dahil boxers ang sinusuot namin. hahah

Maverick and Ariel

Bogart: katulad ng dalawang iyan, gumagawa lamang kami ng iba't-ibang paraan upang mapansin kami sa pamamagitan ng blog.

Bino: Avid fan din naman kami nila maverick and ariel na pawang nagsimula ng kanilang career sa on-air sa channel 5.

Bogart: ngunit ang kaibahan namin sa kanila, hindi namin kayang iharap ang mga muka namin sa tv dahil una sa lahat wala nang on-air ngayon.

Bino: at wala din kaming muka ihaharap sa mga tao.

Bogart: sa dami ba naman ng mga kalokohan na ipinalandakan namin dito sa blog namin,
maglalakas luob pa ba kami na iharap ang mga sarili namin sa buong bayan? wahaha.
pero sinisigurado namin, gwapo din kami kagaya nila.haha!

Bino: at wala din naman kaming mag nagalalakihang dyamante na pantapat sa kanila
dahil ang meron lang kami ay bato na panhilod na isinasabit namin sa aming mga leeg.
para kahit saan man kami magpunta at makiligo, ready kami. wahahah


MOMOY PALABOYZ

Bogart: avid fan din kami ng dalawang ito,

Bino: sa katunayan, hindi pa sila sumisikat sa tv, pinapanuod namin sila sa you-ku.
wahaha japanese version yan ng you-tube kung hindi nyo pa alam.

Bogart: infairness kasi, nakakatuwa din sila.
katulad nila, kaya din nila ipaglandakan sa buong mundo ang kalokohan namin.

Bino: ngunit hindi namin kaya ivideo ang mga iyon, dahil wala kaming pang video.
hahah. kung ayos lang ba sa mga tao yung napaka bagal na cellphone video at putol putol pa, ayos lang.

Bogart: napaka hightek kasi ng pc namin,
hindi pa uso ang mga pensium pensium, pc na to.

Bino: hahah!! at isa pa, hindi din kami gusto ng mga kanta sa mundo.
hindi namin kayang sundan ang mga lyrics ng mga kanta na alam namin.
dahil nung nagpaulan ng dyos ang talent sa pag dub, tulog kami parehong at kapwa nakapayong pa.
hahah!!!


Binobogart: sa pagkakataong ito, kung fan man kayo ng mga iyan, hindi po namin sila nilaait sa post naming ito, pinapakita lang po namin ang kaibahan namin sa kanila.
at uulitin lang po namin,
hindi kami naggagaya, naiinggit lang.
haha! adios..

SA MGA MATA NG MGA INOSENTE

binobogart: mejo matagal tagal din kaming hindi naka update ng post sa blog...

Bino: nagtalo kasi kami ni bogart kung sino talaga ang mas gwapo sa aming dalawa.

Bogart: kaya naman, naisip naming mag serbey. sainyo namin ipapaubaya.

Bino: hulaan nyo na muna kung sino sa palagay nyo si bino at sino si bogart.

Bogart: at maki koment na kung sino talaga ang mas gwapo. hahaha!

Bino: pag pasensyahan nyo na, mga mukha kaming banlag jan.

Bogart: at mga mukang adik lang.

Bino: oo nga pala, naedit na namin and brightness at contrast nian. wahaha

Binobogart: mga mukha naman kaming inosente diba?haha. salamat. adios

eM-ARTE

Bino: Kakaibang experience talaga bawat araw sa MRT kaya kahit isang mahabang train lng yun sa EDSA madami kaming adventures dun..

Bogart :akalain mong pati sa MRT, nakaka isip tayo ng madaming kalokohan?

Bino: syempre, sa dalas nating nag e-Em.RT, hindi pa ba natin mabibiktima ang iba pang mga taong nakasakay dito?

Bogart: Eto ang ilan sa mga ka-adbenchurs namin sa loob ng train ng MRT...

Bino: simple lang naman ito, binigyan namin ng tawag ang mga iba't ibang klase ng tao na sumasakay dito.

THE PUSHERS

Bino: Hindi yan yung mga nagtutulak ng droga ha.. mas malalala pa..

Bogart: Yan yung mga taong mahilig namang manulak papasok ng train kahit alam nilang puno na talaga. animoy' mga hari ng entrance ng MRT kung makatulak sa pagmamadali.

Bino: akala naman nila, maisisiksik nila ang mga sarili nila sa MRT, pag nanulak sila, kahit na punong puno na...

Bino: Mahirap pa jan, magrereklamo pang masikep.. bayaan nalang natin silang amuyin ang kili-kili ng ibang tao sa pagpupumilit nila. hehehee

TRIP TO JERUSALEM

Bogart: Lahat ng mamamayang pilipino, matanda man / babe o lalaki /etc nagpapakabata sa loob ng MRT

Bino: Madalas maglaro ng TRIP TO JERUSALEM sa loob ng MRT kahit next station na sila baba..

Bogart: Masulit lang ang bayad..

Bino: kung sa bagay. maski tayo naman eh., hehe!

Bogart: naalala ko pa yung kabaitan mo bino.,

Bino: oh ano naman yun?

Bogart: nung minsang may nakasakay kang matandang madaming dala sa MRT...
na tinulungan mong magbit bit ng daladala yung matanda.
ang maganda dun, hindi mo nalang pinaupo sa inuupuan mo... wahehehe

Bino: atleast tinulungan ko diba? hehe. sayang naman kasi yung ipinila ko, ay yung ibinayad ko kung ipapa upo ko lang sa iba...

THE PERVS

Bino: Taliwas sa aming maginoong personalidad.. Madami pa ding BASTUSIN sa loob ng MRT

Bogart: haha.. Makadikit lang kahit saang parte ni 'Miss' (maganda man o hindi.. basta katawang babae)

Bino: Problema lang, minsan hindi pala 100% babae ang nachansingan.. *malas*

Bogart: pano, kahit siguro poste, nakapalda, chachansingan nila. waheheheh

SANDALERO't SANDALERAs

Bogart: Madalas sa mga chikas ang ganito.. yung walang kabalance balance sa katawan.

Bino: Kaya ginagawa nilang sandalan ang mga kagaya naming machos (haha)

Bogart: Sana naman kasi matuto silang humawak sa mga 'poles' at 'handles' ng MRT.. kaya nga naimbento eh..

Bino: pero ayos lang naman lalo na kung seksi ang chiks... pero kung lalaking nagpapanggap na babae, ah ibang usapan na yan...

POLE HUGGERS

Bino: Pano naman sila hahawak kung may mga taong literal na nakayakap sa mga 'poles' na yun?

Bogart: Ah oo, yung mga nagsusulit ng bayad nila.. kung hindi makaupo aangkinin na lang yung isang poste ng train

Bino: na animoy, mahal na mahal na nila ang poles, at handa na nilang mag seremonya ng kasal sa loob ng tren.

Bogart: at halos mahalikan na nila ito.. hahaha

SUPERNOVA

Bino: Hindi naman kami mapanghusga ni Bogart, kaso may mga tao lang talagang hindi namin matiis

Bogart: Sila ang mga supernova, yung mga pasosyal (lalo na ang mga chikas) na bawal MADIKITAN, one-seat-apart ata ang gusto. Kung nakatayo naman, dapat may imaginary wall na bawal madikitan.

Bino: Excuse me lang, parepareho po tayo ng bayad sa loob ng train.

Bogart: Sana nagtaxi na lang kayo..

Bino: at naligo naman kami. saka kami yata ang mga lalaking laging dinidikitan ng mga chiks. kung ikaw, ayaw mo padikit samin, malamang tomboy ka. wahahhaha

BACKPACKERS

Bino: Kagaya ng mga SUPERNOVAs wala din silang pakialam sa paligid..

Bogart: Sila naman yung doble ng katawan namin ni Bino. Mga galing gym at dahil galing gym eh may mga dalang gigantic gym bags. Madalas pa nito backpack ang dala. Bugbog sarado kahit sinong mapunta sa likod nga mga 'to.

Bino: naghahamon ata ng away ang mga to. at dahil malaki ang mga katawan nila, alam nilang hindi papalag ang mga tao sa kanila... tigas ng muka enoh??

Bogart: oo, mga naka baby oil naman sa katawan. wahahhaha

ANTUKENS

Bino: Eto yung mga kalalakihang nagtutulogtulugan..

Bogart: Para makatakas sa obligasyon na magpa-upo ng mga seniors, dalagas at disabled..

Bino: parang mga gawain lang ng mga mahilig mag wantu-tri sa bus.

Bogart: nako, maniwala lang kyong tulog sila pag may tumulo nang laway. wahehehe

THE ENTERTAINERS

Bino: Madaming under sa entertainers.. eto yung madalas naming pag-usapan ni Bogart paglabas ng train..

Bogart: yung mga taong, titigan mo palang, maaaliw ka na.. at hindi na maalis ang atensyon mo sakanya.

Bino: dahil kahit anong gawin mo, hindi mo iwasang manlait pag nakikita mo sya. whahahah

Stand Up Comedias Wanna Be

Bogart: Mostly mga magkakasamang bading na walang ibang ginawa kundi magpapansin sa pamamagitan ng pagpapatawa..

Bino: yung tipong pag nakipag kwentuhan, animoy buong pasahero eh kausap nila sa lakas ng boses nila.

Bogart: at kung makahalakhal pa, parang wala nang ihahalakhak pa bukas.

Bino: o kaya naman, tila bukas, ipagbabawal na ang paghalakhak. nyahahhaha

Chika Machine

Bino: Sila yung mga kahit ayaw mo makinig sa phone conversation nila eh mapipilitan ka dahil sa sobrang lakas ng boses.. Hindi nila feel na nasa MRT sila.. Ala sige, kwento!

Bogart: parang yung ma stand up comedian lang. ang malala lang, kausap nila nasa cp. kala mo naman, nasa kabilang tren maka kwento. haha

Bino: ang wirdo sa kanila, pag naka ear phone lang sila. muka silang baliw nagsasalita mag isa. wahahhah

Mr. & Ms. Genius

Bogart: Mga intelektwal na kapupulutan ng kung anu-anong facts at trivias na pwede mong ma-share sa mga ka-officemate mo pagdating sa opisina. (Wag mo lang sasabihing nakuha mu yun sa MRT para sabihin nilang matalino ka din)

Bino: yung mga tao na bigla bigala kang iaapproach at mag kkwento ng mga tungkol sa general issues tulad ng planong pag sabak sa commercial modeling ng derma clinic ni aling dionisia.

SOULMATE SEARCHERS

Bino: As usual, hindi mawawala..

Bogart: Ang mga magsing-irog na walang ginawa kundi magyakapan at maglambingan sa loob ng train. o sabihin nating naglalandian. hehehe

Bino: Sa mga taong to -- naglagay na po ng SOGO sa halos lahat ng MRT Stations.. dun na lang muna kayo maglambingan..

Bogart: hayaan mo na, hirap na nga sila mag pigil kya sa tren palang., nagmamanyakan na sila eh., wahahha

BRATZ

Bogart: Hindi din mawawala ang mga bata sa loob ng train, madalas pa mga nakakabwisit na bata ang makakasama namin sa train..

Bino: Yung mga batang kahit gano kaingay, kahit gano kagulo eh cute pa din sa paningin ng mga magulang nila..

Bogart: samantalang sa paningin ng ibang tao, parang ang sarap nang sakalin. haha

ZOMBIES

Bogart: Madalas makakakita ka ng zombies pag 5 hanggang 7am..

Bino: Yan ang mga kagaya kong dala minsan ng hangover -- malamang antok pa..

Bogart: Madami sa populasyon ng mga sumasakay sa MRT ay mga zombies.. Mga wala namang irereact kaya ganun na lamang ang mga facial expression.. NAKATULALA, NAKATUNGANGA, NAKATANGA!

Bino: tapos, maputla pa ang mga muka. wahehehe

Binobogart: haha! iilan lang sila sa mga kapansin pansin sa MRT. madami pa sila. kayo na ang mag obserba. nakakatawa lang, dahil kami mismo, madalas isa sa mga yan.
sa mga mapapansin namin pasensya na., malikot lang ang utak namin.
hahah! adios!!!